İşe başladığımdan beri boş zamanlarımı mümkün olduğunca iyi kullanmak gibi bir telaş başladı bende. Özellikle Cumartesi ve Pazar günleri mesai olmazsa evde durmak istemiyorum. Hep bir yerlere gideyim diyorum. Nedense sanki yarın dünyanın sonuymuş gibi davranıyorum. Şu yazıyı yazarken bile aklım hep dışarıda. Kordon’a çıkıp bira içmek istiyorum. Halbuki, daha dün gece eve gece saat 2’de geldim. Üstelik Kordon’dan.

Yapmak istediğim iki şey çakışırsa birisini yapamadığım için üzülüyorum. Aklım hep yapamadığım şeyde kalıyor. Mesela, Alsancak’ta takılmayı isterken arkadaşlarla mangala gidiyoruz. Ama aklım hep Alsancak’ta. Ne zaman döneriz de Alsansak’a giderim diye hesaplar yapıyorum. Zaman yetmiyor anlayacağınız. Acayip bir durum.

Arkadaşımız Bilal’in fabrikamızdan ayrılıp Pınar Sütte işe başlayacak olmasından ötürü kendisine veda yemeği tadında bir gece düzenledik. Mekan olarak da benim de ilk defa gittiğim bir mekan seçildi. Şu anda adını hatırlayamıyorum ama canlı fasıl eşliğinde çok güzel bir gece oldu. Muhabbette had safhadaydı. Fabrikada konuşamadığımız pek çok konu alkolün de etkisiyle havalarda uçuştu. Her ne kadar bazı arkadaşlar iş konuşulmasını istemese de, ister istemez ortak noktamız olan iş konuşulmadan olmuyordu.

Toplu Foto 1

Mekana vardığımızda saat yedi buçuk civarıydı. Yanlış hatırlamıyorsam saat bir sularında kalktık. Vedalaştıktan sonra geriye kalan ve aralarında benimde bulunduğum üç kişi geceyi ve dolayısıyla alkolü devam ettirmek adına başka bir mekana geçtik. Tam hatırlayamamakla birlikte Bornova’nın arka sokaklarında bar tadında bir yerdi. İçerde hatunlar, gayet loş bir ortam ve bed sesli bir şarkıcı. Başka nasıl tarif edeyim? Göt kadar bir yer. Hemen biralar geldi tabi. Bende zaten kopmak üzere olan film en son olarak bunları kaydettikten sonra kopmuş olmalı ki gecenin daha da ilerleyen saatlerine kadar olan belli bir kısmı hatırlayamıyorum.

Toplu Foto 2

Sonra bir anda kendimi Bostanlı’da kumrucuda buldum. Sayımız ikiye inmişti. Arkadaşın kumru almak için arabadan indiğini hatırlıyorum fakat geri dönüp dönmediğini hatırlamıyorum. Anlayacağınız film arada kopup kopup geri geliyor. Sonra bir yerde denize karşı oturuyoruz. Hava buz gibi ve yağmur yağıyor. Saatten haberim yok. En son arkadaşı Karşıyaka Çarşı’da arabadan indirmeye çalışırken hatırlıyorum. Evi oradaydı. Eve nasıl gelip yattığım da bir muamma.

Sabah uyanıyorum. Sabah dediğime bakmayın saat öğleden sonra dört civarıymış. Acayip susamış bir şekilde ve elim saati öğrenmek için başucumda duran cep telefonuna uzanıyor. Bir de ne göreyim? 20 küsür cevapsız arama. Arıyorum hemen numarayı. Bizim arkadaş. “Abi ne yaptık biz dün gece ya? Çok pis içtik”. “Evet” falan diyorum. Arkadaş bombayı sonra patlatıyor. “Abi, biz kumru mu aldık gece? Kumrucu bilmemkimin poşeti var evde”. “Galiba” diyorum. “Peki yedik mi?” diyor. “Bilmiyorum ki” diyorum. “Benim kredi kartı yok, orada bırakmış olmalıyım” diyor. Bende daha öncesinde gittiğimiz mekanı hatırlatmaya çalışıyorum kendisine. Belki orada kalmıştır diye. Ama adam hiç bir şey hatırlamıyor. O benden de kötü yani. Velhasıl bulunamayınca kartı askıya alıyor.

Toplu Foto 3

Neyse güzel başlayan gece güzel bir şekilde sonuçlandı. Abarttık mı? Evet, bence biraz abarttık. Kendi adıma konuşacak olursam 6 duble rakı ve üzerine 2-3 şişe bira ve hala hayattayım. Bu arada fasıl olan mekandaki yemekler ve mezeler de bir harikaydı.

En Kaliteli Kaliteciler

Sen bunu insanlara eğitimle veremiyorsun, televizyonlarda mozaik yapıyorsun. Bir defa sen o sigarayı mozaiklediğin anda insanların daha çok ilgisini çekiyorsun. Ufak çocuklar anne babalarına onun neden öyle olduğunu soruyorlar. Bir çocuk için en cazip olan şeyler yasaklanan, gizlenen, saklanan şeylerdir. Bunun kötü bir şey olduğunu mozaikleyerek değil, okullarda verdiğiniz eğitimle, televizyonlarda yayınlayacağınız programlarla yapabilirsiniz. Ama okullarda eğitim verilmesi işinize gelmiyor. Çünkü eğitimli seçmen işinize yaramaz. Bu yüzden liselerde sınıfta kalan, okuldan atılmak üzere olan öğrencileri bir anda mezun etmediniz mi?

Neyse, RTÜK’ün yeni bombası ise bundan sonra televizyonlarda aynı sigaranın moziklendiği gibi kadehlerin de mozaiklenmesi. Evet, doğru duydunuz. Bundan sonra rakı, bira, şarap gibi içkilerde sansürlenecek. Tabi işin bir de sanatsal boyutu var. Sonuçta televizyon göze ve kulağa hitap eden bir alet. Sen gelip Oscar almış bir filmdeki sigara içilen bir sahneyi sansürlersen izleyen o filmden hiçbir şey anlamaz. Televizyonlarda kovboy filmleri neden azaldı zannediyorsunuz? Neden “İyi, Kötü, Çirkin” filmi hiçbir kanalda yayınlanmıyor? Çünkü filmin en kayda değer sahnelerinde Clint Eastwood’un ağzında sigara var. Sen o sahneleri sansürlersen filmin içine limon sıkmış olursun.

Okeye Dördüncü

Bunun yanında, artık televizyonlarda okey, tavla gibi oyunların oynandığı sahneleri de göremeyeceğiz. Bunlar da ne yazık ki halkımız özenmesin diye sansürlenecek. Yakında bu oyunların en çok oynandığı kıraathanelerin de televizyonlarda görünmesi yasaklanır. Zaten sigara yasağıyla gariban kıraathanelere bir balta vurulmuştu şimdi de bu şekilde…

Neyse, bu Oktoberfest hadisesine girmek lazım aslında bir şekilde. İnsanın fotoğrafları görünce canı acayip çekiyor. Dile kolay tam 176 yıldır düzenleniyormuş bu şenlik ve 6 milyon kişinin katılması bekleniyormuş. 6 Milyon sarhoş insan yani. Hoş bizde böyle bir içki festivali olsa sarhoşlarla başa çıkabilir miyiz onu da kestirmek güç. Oktoberfest’e baksanıza millet sarhoş ve etrafta bir ton güzel hatun var. Tamam bizimkinde hatun olmasın.

Festival Gibisin...

Festivale katılacak 6 Milyon kişi için sadece 300 polis görevlendirmişler. Tabi bütün festival alanı 17 kamera ile izlenecekmiş. Ayrıca 200 doktor ve 1500 sağlık görevlisi de alanda hazır bulunacakmış. Bizim festivalde nasıl olsa kimseye bir şey olmaz diyerek onlarda muhabbete katılırlar. İçip içip halay çekeriz, sonra da birbirimize silah çekeriz. Yaşasın Rakıfest.