Bir kere, takım sahada oynarken izleyiciye güven veriyor. Yani ne bileyim, bizim takım pek yenilecekmiş gibi durmuyor açıkçası. Aciz duruma düşmüyor. Televizyon karşısında maçları izlerken 2002 yılında düzenlenen dünya kupasında futbol milli takımımızın oynadığı maçlar geliyor aklıma. Yani düşünün, karşınızda koskoca Brezilya milli takımı var ama aklınızda yenileceğinize dair en ufak bir düşünce bile yok. Aynı durum iki sezon önce Fenerbahçe’nin Şampiyonlar Ligi’nde çeyrek finale çıktığında da geçerliydi. Aynı duygu ve düşünceleri o maçları izlerken de yaşıyordum. Yalnız bu kadroda Mehmet Okur ve Fatih Solak’ın neden olmadıkları da bir muamma.

12 Dev Adam

Ben bu şampiyonada mili takımımızın en büyük rakibini Yunanistan olarak görüyorum. Onlarda gerçekten çok güçlüler. Zaten Yunanistan basketbolu dünyada ciddi anlamda söz sahibi. Açıkçası onlara karşı şansımız da pek tutmuyor. Kuvvetle muhtemel, bu şampiyonada çekişme yaşayacağımız tek takım Yunanistan olacaktır. Belki söylemek için biraz erken ama Yunanistan ile bir final bile oynayabiliriz.

Ayrıca Basketbol takımımızın oyuncularının oynadığı reklam filmine de değinmeden geçmeyeyim. Hani şu Garanti Bankası reklamı. Çok hoşuma gitti. Bir sürü bom bok Turkcell reklamından sonra bu reklamı izleyince hala yaratıcı insanların olduğunu anlıyor insan.

Issız Adam filminden tanıdığımız Cemal Hünal ve Sarp Apak’ın oynadığı 3G hızındaki reklam filmi işte yukarıda bahsettiğim vasatın altında ve saçma sapan kurgusu olan bir reklam filmi. O şarkının sözlerini bir tarafa bırakıyorum o nasıl bir şarkı söyleyiştir? Sanatçı dediğimiz insanlar bu kadar mı kabiliyetsizler yoksa? Hayır bilerek o şekilde söylüyorsan bunu belli et bari, o zaman reklam filmi daha komik olur. Aynı Cem Yılmaz’ın yaptığı gibi.

Şimdi siz kalkıp da bu reklamı arka arkaya yayınlayıp durursanız izleyiciyi gıcık etmekten başka hiçbir şey yapmazsınız. Hele hele futbol maçlarından önce falan yayınlarsanız üzerine bir ton da küfür yersiniz.

Giriş 1

Ankara trafiği demişken; o nedir be abi? Hayatımda gördüğüm en rezil trafik. İstanbul trafiği Ankara trafiğinin rezillik bakımından yanına bile yaklaşamaz. Şehir içi ortalama hız 120 km. Herkes cambaz olmuş. Adamlar üç şeritli yolda sanki Need For Speed oynar gibiler. Sağdan bir araba çıkar, en sol şeride atlar, soldaki üç şerit geçip zınk diye yolun sağında durur. Ankara Büyükşehir Belediyesi de o yolları ne güzel yapmış. İzmir’de on dakika içinde gittiğiniz mesafeyi Ankara’nın karışık ve arapsaçı yollarında yarım saatte alıyorsunuz. Bu nedir yahu? Dolan dolan bir türlü gideceğiniz yere varamıyorsunuz Fredy’nin Kabusları’ndaki gibi. Tabelalar desen göt kadar. Hem de yol ayrımının tam başladığı yerde. Şunu biraz ayrımdan önceye koy da şoförler ona göre yollarını ayarlasınlar.

Giriş 2

Neyse. Kardeşimi birliğine teslim ettik. Ankara İl Jandarma Komutanlığı. Kapıda kalabalık vardı tabi. Ama aileler çoğunluktaydı. Çok da beklemedik. Yine kapıda bir sürü işgüzar asker. Yok “orada durmayın”, yok “şurayı geçmeyin”, yok “fotoğraf çekmeyin”.  Gerçi onlarda kendilerine söyleneni yapıyorlar ama insanlar tabi ki fotoğraf çekecekler. Herkesin başına hayatında bir defa gelen bir şey bu. Kayıt altına almadan olur mu? Anlayacağınız saçmalıklar daha kapıdan başlıyor. Kendisinden aldığımız ilk haberlerde kaldığı yerin beş yıldızlı bir otel gibi olduğunu öğrendik. Ayrıca bugün itibariyle ilk eğitimine çıkmış. Botu çok vuruyormuş ve ayağının her yeri acıyormuş. Eziyetten başka bir şey değil anlayacağınız şu askerlik.

Ankara

O gece bir akrabamızda kaldık. Tabi yorulduk. İnsan yorgun olmaya görsün bir. İçinden hiçbir şey yapmak gelmiyor. Ayrıca Ankara’nın havasından da bahsetmeden olmaz. Ne kadar güzel bir havadır. Sabah serin, akşam serin. Gerçi giderken yol boyunca Afyon, Uşak, her yer serindi. İzmir neden böyle değil?

Ankara 2

Bu arada kardeşimi Ankara’ya götürmeden bir gece önce “Turkcell sponsorluğunda ” kendisinin şerefine Urla’da bir yemek verildi. Gece geç vakitte eve dönerken de çevirmeye yakalandım. 45 promil çıktı. 5 promille kaçırdım yani. Olsun artık önümüzdeki çevirmelerde aşmaya çalışacağız

Ali'nin şerefine verilen yemek

Her zaman olduğu gibi güzel ülkemde daha alt yapı tamamıyla hazırlanmadan bir işe kalkışılmış gibi. Tabi ki GSM operatörlerinin dışında hükümet ve Ulaştırma Bakanlığı da bu hizmetin bir an önce “kendi dönemlerinde” hayata geçirilmesi için seferber oldular. Hızlı tren için de böyle bir acelecilik göstermişlerdi de tren raydan çıkmış ve vatandaşlarımız hayatlarını kaybetmişlerdi. Sonrada bu imajı temizlemek için yıllarca uğraştılar. Neyse; bu 3G olayının daha tam anlamıyla işlemediği ortada. Şehir dışında ıssız bir yerde şebeke sinyali varken şehir merkezinde yok. Ya da apartmanın 10. katında sinyal yokken bodrum katında var. İşlemiyor yani tam anlamıyla.

Bu 3G olayının altında başka hinlikler olduğunu düşünüyorum. Bir kere şu var: 3G şebekesinden normal cep telefonu şebekesini arayamıyorsunuz. Arayacağınız numaranın da 3G kullanıyor olması gerekmekte. Bundan şu sonuç çıkıyor: Cep telefonu operatörleri yavaş yavaş tüm abonelerini 3G kullanımına zorunlu hale getirecekler. Teknoloji meraklısı olup da teknolojiden bir haber olan insanımız da haliyle 3G’ye geçiş yapacak. Ne olduğuna dair hiçbir fikri olmayan bu insanlar yüzünden kameralı konuşma yapmak istemeyen ya da 3G özelliği olan pahalı bir cep telefonu alamayan bir sürü insan bir şekilde 3G’ye geçmek zorunda kalacak.

Olay bu kadarla sınırlı kalmıyor. Bundan en büyük kazancı elde edecek diğer firmalar ise cep telefonu üreticileri. En başta Nokia ve Sony Ericsson olmak üzere tüm üreticiler artık 3G özelliği olmayan telefonların üretimi durdurup tamamen 3G teknolojisini kullanan son model telefonlar üretmeye başlayacaklar. Bizler de operatörlerin “normal şebekeden 3G şebekesi kullananı arayamazsın!” kuralı yüzünden hem 3G şebekesine geçmek zorunda kalacağız, hem de 3G destekli bilmem kaç TL’lik son model bir telefon almak zorunda bırakılacağız.

Millet olarak akıllı olsak; bırakın akıllı olmayı biraz kafamız çalışsa, birazcık bir şeyleri boykot edebilme yetimiz olsa bu firmaların üç günde geri adım atmalarını sağlarız ama nerde? Hiçbir şeyden eksik kalmama huyumuz olduğu sürece daha çok 3G, 4G, 5G’ler kullanmak zorunda bırakılırız.