MemoBlog

Ne kadar uyuz insan var şu dünyada… Etrafıma bakıyorum herkes ayrı bir uyuz. Kulak kabartıyorum herif resmen “koca karı gibi” şikayet ediyor. Zaten acayip şekilde itici bir ses tonu var. Hani kalkıp boğazına sarılasım gelmiyor da değil. Sekiz saatte sekiz yüz farklı konudan sekiz yüz defa şikayet eden birisini görmedim daha önce. Yok günde 10 çeşit sakinleştirici alıyormuş, yok hastaymış. Ulan etrafındaki bayanlara bak da belki utanırsın biraz.

Sanki dünyayı yeni baştan inşa ediyorsun. Bağıra bağıra konuşmalar, insanları anlamsız yere azarlamalar. Buraya gel, şuraya git şeklinde “boş” emirler. Böyle adamları bu ülkeden atacaksın dışarı. Elden çok dil çalışıyor. Bu sayede “çok çalışıyorum, yoruluyorum” izlenimi yaratmaya çalışıyor etrafta.

Bir de hiçbir şekilde uzlaşma sağlayamayacağınız uyuzlar vardır. Söylediklerinin yanlış olduğunun farkına varsa bile sırf söz ağızdan çıktığı için, tükürdüğünü yalamamak için o yanlışı devam ettirir. Dahası, sana da o yanlışı kabul ettirmeye çalışır. Bu uyuz tipler genelde etrafındakilere tepeden bakarlar. Nedeni ise kendisini herkesten çok farklı görmesidir. Her defasında paçasından tutulup aşağıya indirilse bile bir uyuzluk abidesi olduğu için çoğu zaman bunu bile fark etmez. Bu tarz uyuzları da kendi hallerine bırakmak gerekir. Size bulaşmıyorsa siz de ona bulaşmayın.

Etiketler: İnsan, Uyuz